Bring back the memories, maestro!

Kies 5 nummers die bij jou herinneringen oproepen, en vertel erover.

Manman, een stoksken in de blok- en examenperiode… Alsof ik daar nu tijd voor heb! Maar voor de familie doen we al eens wat extra moeite.

Foo Fighters – Low

Uiteraard eerst een Foo’ke! En niet zomaar een Foo’ke. Ik heb de Foo Fighters leren kennen op Pukkelpop 2003. Voordien had ik wel eens All My Life op gezien op MTV, maar verder wist ik nauwelijks wat Foo of Grohl was. Boy, was that about to change. We sloten een dagje Skate Stage af met een bezoekje aan de Main Stage, want daar speelden de Foo Fighters en die, zo wisten mijn compagnons, konden ook nog een stevig stukje rocken. We komen daar toe en zien de weide stampvol mensen staan, dus het wordt een beetje afstandkijken. Ik zoek me een plekje en begin te luisteren naar wat die frontman toch allemaal aan het vertellen is. Hij praat over de laatste videoclip die ze gemaakt hebben en over hoe MTV die weigert te spelen. Hij wordt emotioneel en snikt een paar keer, er kroop immers immens veel werk in.

“And I fuckin’ looked good in ladies-underwear! I swear, looking back on it gave me a fuckin’ hard-on!”

Gloomy was entertained. Omwille van de frustratie wegens de weigering van MTV om de clip te spelen zouden ze het liedje dan maar eens live met extra power brengen. En aldus geschiedde, de Foo Fighters begonnen Low te spelen, mijn eerste kennismaking met Foo. En ik was verkocht. En alsof het toen nog niet genoeg was, sloten ze af met All My Life. En ik was dubbel verkocht. Vrijdag 29 augustus 2003, de start van mijn Foo- en Grohl-obsessie. En zoals jullie wel weten (en zij die het nog niet wisten: schaam op jou!), is die nu wel gigantisch. Well, now you know how it started.

Dave Bruebeck – Take Five

Er wordt hier regelmatig jazz- en bluesmuziek gespeeld, want mijn pa is daar al sinds lang voor mijn geboorte fan van. De cd-collectie van dat soort muziek ten huyse gloomy spreekt boekdelen. Ik kom er dus al van voor mijn eerste verjaardag mee in aanraking. Take Five is voor zover ik weet een van de liedjes die ik van dat genre al het langste ken, vandaar de vermelding alhier. Een zeer aanstekelijk saxofoontje en een iets afwijkend ritme, een lied dat tot eenieders collectie behoort te horen!

The Offspring – Self Esteem

Tja, we hebben het nu eenmaal over liedjes die herinneringen oproepen. Wel, nog voor ik Foo-fan was, was The Offspring keihard mijn ding (nu nog steeds hoor, maar minder). Maar waarom nu dit liedje? Zij die deze blog al een tijd volgen en misschien al eens een bezoekje gebracht hebben aan de pagina “Glory Days” van mijn website weten het al, maar voor de andere, kort samengevat: ik heb dit liedje als achtjarige ooit eens op vakantie gespeeld met iemand waarvan ik later vernam dat hij zelfmoord gepleegd had. Toen ik dan later te weten kwam welk liedje we indertijd gespeeld hadden (het staat op video) en van welke groep het was, werd ik fan van de groep en kreeg Self Esteem een speciale waarde. Enkele maanden geleden vernam ik echter dat de persoon in kwestie géén zelfmoord gepleegd had. Een schok van formaat. Maar Self Esteem zal ondanks alles eeuwig een speciale betekenis hebben voor mij.

Coolio – Gangsta’s Paradise

Omdat een mens nu eenmaal vijf liedjes moet kiezen in dit stokje, kies ik dit omwille van twee redenen. Ten eerste: ik heb een uitgebreide muzieksmaak, en ook rap/hiphop behoort daartoe (lang niet alles, maar dit vind ik bijvoorbeeld wel goed te pruimen). Ten tweede, en vooral: dit is het eerste liedje dat ik ooit gedownload heb! In de begindagen van KaZaA was het altijd zoeken welke twaalf liedjes ik nu in godsnaam allemaal zou downloaden om een cd-r vol te krijgen? Mp3spelers waren toen nog niet zo vanzelfsprekend In die tijd was het altijd zoeken naar liedjes, ik downloadde die dan en zette ze op een cd-r om ze daarna van papa’s harde schijf te verwijderen, want dat nam te veel plaats in. Ik heb zo, toen ik nog jong en onschuldig was, tientallen cd’r’s gebrand waar telkens weer Gangsta’s Paradise op stond, omdat ik keer op keer nauwelijks aan twaalf nummers kwam. Oh how times can change.

Korn – Right Now

Omdat er toch ook een liedje moet bij staan dat een iets minder leuke herinnering oproept, kies ik tenslotte voor Right Now. We spreken hier over zomer 2004, ik was bijna afgestudeerd van de Voskenslaan (nog eventjes drie herexamens afleggen) en ik had mijn eerste deftig lief. Dan pas, inderdaad. Helaas, 12 augustus 2004, einde relatie. Ik was er serieus kapot van, alles leek immers zo goed te gaan. Tot overmaat van ramp moest ik de dag dat ze er een einde aan maakte (inderdaad, I got dumped) vertrekken naar zee. Toen alles die avond in het appartement uitgeladen en geïnstalleerd was, wou ik nog even gaan uitwaaien op het strand met de mp3speler in de oren. Na een tijd werd het donker en liet ik de emoties de vrije loop. Bij Right Now sloegen de stoppen echter door en kreeg ik een gigantische woedeaanval. Ik “koelde” de woede op twee strandhuisjes en draag daar tot vandaag nog twee littekens van mee. Ochja, scars are there to remind us that the past is real.

Tot zover mijn vijf liedjens!

Als ik “muziek” en “blog” denk, denk ik “Bram!” (both of you!), dus laat u gaan! En omdat Maxine nog geen stokje gehad heeft, mag ze met deze de stokjestraditie op gang trekken!

Een flutdagje in de Therminal

Ik heb onderstaand idee al eens uitgevoerd en ineens besloot ik om het vandaag nog eens te proberen.

Voorafgaande noot: vandaag was gene fermen. Ik was “moeër” dan ooit tevoren, ik moest wel héél hard zoeken naar studiemotivatie en mijn simpelheid verlegde weer talloze grenzen. Hopelijk lukt het morgen beter, maar inmiddels, voor uw aller plezier, mijn dag:

O8u20
Oké, maar dit kan echt niet meer… In januari kon een mens nog om 10u00 toekomen in de Therminal en hij zou nog een plaats vinden! Maar vandaag stond ik er om 7u55 en rond mij stonden er nog zo’n 75 anderen… Om 08u00 gingen de deuren eindelijk open en was ik eersterijgetuige van wat Le Bon zou bestempelen als een schoolvoorbeeld.
Zonet 20 minuten voor mij uit zitten staren (een beetje wakker worden, want thuis heb ik daar geen tijd voor – ik moet naar de Therminal!). Helaas zitten voor mij een stel ongeschoren nagelbijters, dus zo’n plezante 20 minuten waren het ook weer niet.
Nog geen half negen en de Therminal is al bijna volzet… Wereld, dit is niet normaal meer. Zal ik het uithouden tot 21 juni? I doubt it…
Ondertussen zit ik gezellig te zweten als een paard. Hopen dat de buren het niet te hard tegensteekt.

08u30
Ik zit hier een half uur… Tijd om de cursus eens open te slaan… “Vrijheid en Gelijkheid”… Diepe zucht… Niks aan te doen, studeren zal ik moeten… Nog eens een bemoedigende “Go, Louis!” tegen mijn buur zeggen en dan val wal steken. Rechterbuur, that is, want links van mij zit een onbekende dame die het wellicht maar raar zou vinden moest ik ineens “Go, Louis!” tegen haar zou zeggen…

08u45
Een kwartier verder en ik heb twee bladzijden gedaan… Als ik de resterende 55 bladzijden vandaag nog wil doen, dan, jah, zal ik hier nog wel even zitten… Waarom moet ik absolúút Therminallen? I don’t know… Allez, ik weet het wel, maar ik zeg het lekker niet -hihi-.
Ik zit hier trouwens uiterst non-ideaal, ik heb zicht op de inkomhal. Om de drie seconden kijk ik dan eens daarheen om te kijken wie daar nu precies wat aan het doen is… Nutteloosheid troef! En het feit dat ik in nog geen uur al een A4′ke heb volgeschreven is ook niet bepaald nuttig te noemen… Nuja, als een mens moet kiezen tussen het radicaal nationalisme van Gamal Abd-al Nasser of een A4′ke vol”bloggen”, is de keuze -zolang je naam niet Ruddy is- rap gemaakt, me dunkt! Soit, nog eens een paar pogingen ondernemen.

10u52
Al een flink eind later… Daarnet nog met ietwat milde interesse zitten studeren rond Palestina. Maar rond 09u45 vonden Louis en ik het hoog tijd voor een pauze… En die is wat lang (om niet te zeggen een uur) uitgevallen… Maarja, wat moet een mens anders doen als de studiemotivatie om een toch wel uitzonderlijk laag pitje brandt?!
Nog twee deeltjes te doen voor de middagpauze… Moet lukken. Het daarnet trouwens klaargespeeld om mijn pa, die een omweg maakte om mij geld en drinken te brengen, een kwartier in zijn auto te laten zitten wachten op een zoon die maar niet opdaagde… Voorbeeldig, niet?
Tot slot nog eens vragen aan Louis of hij dit gekriebel niet wil opfleuren met wat gastgekrabbel van zijnentweege…

Het weer is miezerig,
de Therminal vol,
mijn gemoed viezerig,
mijn cursus te bol.
Ze kan echt mijn kloten kussen,
die cursus van mij,
van wetenschappelijk gezeik.
krijg ik zwaar de schijterij.
-Louis

Wat een literair talent, die Louis! Grootmeester in wording! Als hij er niet geraakt, geraakt niemand er. Soit, Zuid-Afrika wacht op mij.

14u01
Net klaar met middagpauze… Dat we er om 12u10 aan begonnen zijn, vertel ik er misschien beter niet bij. Het is erg vandaag… Precies of naarmate de dagen vorderen de fut bij tonnen uit mijn lijf verdwijnt. En het is nog zes dagen tot mijn éérste examen! Dat belooft!
Kijk, ik heb zelfs geen fut meer om de buurman deftig uit te lachen! ‘k Heb te veel gegeten. En ik heb warm. En ik kan zagen. Ik zal nog maar wat gaan leren over Castro en Mao, want met dit soort schrijfsels kan ik ongetwijfeld niemand boeien.

En dat was het dan. Na dit laatste heb ik niet meer verder geschreven, te meer omdat ik het gevoel had dat zowat iedereen rond mij -en terecht- steeds meer “wa is die aan’t doen?” aan het zat te denken. Zoals jullie zien was het vandaag echt wel geen knaller op studievlak… Het feit dat ik vannacht om 00u30 stevig wakkergebeld ben zal daar wel iets mee te maken hebben. Nog wat vroeger in bed kruipen vanavond en hopen op een betere dag morgen!

Blijf liggen!

Aan iedereen die het nodig vindt om er voor te zorgen dat de Therminal reeds om 08u15 (!) plusminus volzet is: wilt ge alstublieft eens in uw bed blijven liggen! Da’s veel plezanter.

Ander nieuws: ik ga nog eens naar Bruce! -hihi-

Zondagsklap; “Stylodraaien”

Steeds meer positieve reacties op de zondagsklap! Hoera! De verwachtingen zullen bijgevolg steeds hoger worden en ongetwijfeld zal ik er op een gegeven moment niet meer aan kunnen voldoen, waarna eeuwige sociale uitstoting en een donkere spiraal van drank- en druggebruik mijn deel zal worden. Het zij zo.

Nummer drie is daar! Derde keer, goede keer? Oordeel gerust zelf.

Filmpje van deze week: “Stylodraaien”.

Inderdaad, het is eens iets anders dan alleen maar mijn smoelwerk! Mijn dank aan alle acteurs.

In het vervolg zal ik echter wel meer streven naar: zoveel mogelijk in één take, zo weinig mogelijk retakes (ik blééf die introbabbel maar verprutsen!) en zo weinig mogelijk bewerkingen (slowmotion, tussentekst, aftiteling, …). Tenzij jullie natuurlijk massaal naar die dingen hunkeren?

Nog een prettige zondag en veel plezier gewenst volgende week.

Leerrijk

Zo’n zes uur in de Therminal gezeten vandaag.

“Ha, Robin, wat hebt ge zoal geleerd vandaag?”

-”De pentatonische mineurschaal!”

Na de vierde Therminaldag

Wanted: rugmassage.

‘t Is triestig met me gesteld. Ik heb nog maar net mijn vierde dag Blok@Therminal achter de rug (héhé) en mijn rug moet het al ontgelden. Al kan het gewoon niet gezond zijn om zo’n zes à zeven uur per dag kromgebogen over de cursussen op een stoel te zitten. Nuja, ‘t is niet dat ik ’s avonds kermend van de pijn huiswaards strompel, maar een rugmassage -als het even kan niet door een dikke neger- is altijd welkom.

Drukke dagen, dat wel. Opstaan om 7u20, Therminallen tussen gemiddeld 8u30 en 17u45, thuis komen, moe zijn, niet veel meer doen (en al zeker niet bloggen), proberen voor middernacht in bed te geraken (wáárom blijft dat zo moeilijk?) en de volgende dag de volledige routine opnieuw doorlopen. Nog tot en met 20 juni, met uitzondering van zon- en examendagen. Maar ‘t is er wel plezant. En nuttig. Ik zou het jullie aanraden, maar blijf toch maar thuis, het zit er al vol genoeg.

Deze post om toch maar net dat ietsje meer te bieden dan één zondagsklapfilmpje per week. Vandaag zijn de opnames alvast vlekkeloos verlopen voor het filmpje van deze week!

Zondagsklap; “Inbrekers”

Het tweede zondagsklapfilmpje! Ik weet dat er miljoenen mensen wereldwijd reikhalzend naar hebben zitten uitkijken, dus ik hoop dat het een beetje aan de verwachtingen voldoet. ‘t Is ietsje langer dan het vorig filmpje, maar zoals ik geen vaststaand idee heb over onderwerp of personages, net zomin heb ik een idee over de lengte van een zondagsklapfilmpje.

Filmpje van deze week: “Inbrekers”.

Nog een prettige zondag en veel plezier gewenst volgende week.

Stelselkoorts

Eindelijk, na 157blz loetsaai geleuter, een citaat de inkt waardig…

In the long run, we are all dead.

Dank u, J.M. Keynes. Aan al die andere zelfverklaarde intellectuelen: neem daar eens een voorbeeld aan.

Pff, schijtcursus.

Boodschappen van algemeen nut

Ten eerste is daar Laarne-Kalken-Mobiel, een initiatief dat o.a. door mijn vader op poten werd gezet. Ik zou zeggen, bezoek de site eens en laat gerust een (beschaafde) krabbel achter in het gastenboek. Laat niks er u tenslotte van weerhouden om mee te stappen de 31e! Of misschien kent u wel iemand die mee zou kunnen? Of misschien kent u wel iemand die iemand zou kunnen kennen die mee zou kunnen? Of misschien…

Ten tweede is daar Blok@Therminal, een gebeuren waar ik, wegens het succes van vorig semester, dit semester ook dagelijks aanwezig zal proberen zijn. Logisch gevolg is dat het op deze blog wat stiller zal worden, maar geen zorgen, ik keer weder en de zondagsklap zal er, blok of geen blok, wekelijks zijn!

Commerce

De commerciële wereld wordt hoe langer hoe inventiever, getuige het telefoontje dat ik nog geen kwartier geleden kreeg. Na de “euh, niet bepaald” als antwoord op de openingsvraag of ik geïnteresseerd was in herenondergoed, weerklonk er langs deze kant van de lijn nauwelijks iets meer dan “euh”, “hmm”, “goh” en “tjah”. Ik werd geïntroduceerd in de wondere wereld van een of ander in ondergoed gespecialiseerd bedrijf dat nieuw was in België en een afzetmarkt zocht. Daar bovenop meende ik vast te stellen dat de persoon aan de andere kant wellicht met een half middagmaal in de mond zat, want de dame in kwestie was nauwelijks verstaanbaar. Dik anderhalve minuut en een kilo nutteloze weetjes later leg ik de telefoon neer met de wetenschap dat ik een dezer dagen gratis herenondergoed en wat bijkomend promotiemateriaal in de bus zal vinden. Yes.