Tragiek der politiek [8]

Catholics, protestants, hindu’s, korean blacksheepworshippers, I don’t care, pray for me.

Politicologie, het is iets waarover ik al vaak heb lopen zeuren en zeer waarschijnlijk zal dit niet de laatste keer zijn.

Hoe kunt ge weten dat het nu wel eens flink tijd wordt dat die klotecursus politicologie ten einde geraakt? Als de student in kwestie “You tha man!” begint te zeggen tegen zijn bladwijzer

effe serieus. Ik hoop dat ik nu nog net dat ietsje meer kan presteren en dat ik er eindelijk vanaf geraak.

Één ding weet ik zeker: ik zal er nog véél werk aan hebben. Maar ik weet nog een tweede ding: ik moét erdoor zijn. Ik leg mijn lat op 11/20, 12 als het even kan

Ik heb vier examens in januari en moest ik voor drie ervan vierkant gescheten zijn, het kan me niet schelen. Als ik erdoor geraak voor Politicologie, ben ik een gelukkig man.

Wat betreft het examen… Ik ga m’n best doen, en dat is het laatste dat ik erover wil horen.

Ik wéét dat ik er echt door (zou) móet(en) zijn nu en ik zal dat ook proberen, laten we het daarbij houden.

Dag na dag politicologische kennis in mijn schimmelende hersenmassa pompen in de hoop op 24 januari een examen te kunnen afleggen dat me erdoor haalt. Ik wil die 10. Ik moet die 10. Ik zal die 10.

Na het examen zal ik sowieso alles en iedereen mijden wat met politicologie te maken heeft. Vraag me niet hoe het was, u zou toch geen antwoord krijgen en u wordt op slag 200% onsympathieker.

Ik zal met een bang hart mijn resultaat afwachten en,als ik die ooit durf bekijken, sowieso uit mijn vel springen (van vreugde (laten we hopen), of van agressie).

Neen, ik zie het niet zitten…

We zien wel…

Pff, schtress…

En remember; er vooral niks over zeggen.

Fuck al dat gezeik. Ik ga er keihard door zijn.