Tragiek der Politiek [5]

Je dacht toch niet dat die titel niet meer zou terugkeren?

Vandaag heb ik m’n eerste examen gehad, en wees tevree gij allen, want het is goed gegaan! Communicatiewetenschappelijk Onderzoek, een bisvak, da’s een feit, maar nu ging het dus wél goed…

Nog even terzijde; vraag me liefst nooit na een examen “En? Hoe was’t?”, want zoals je misschien (toevallig exact een jaar geleden gepost) weet, valt die vraag onder “de door gloomy meest gehaatte vragen”. Dus wat je hierboven leest (“het ging goed!”), was misschien wel een uniek moment, daar ik normaal geen antwoord wil geven op een vraag… En nu geef ik het antwoord zelfs zónder vraag! Wicked!

Enfin… Waarom de titel? Het is zo ver… Den blok voor Politicologie begint… Morgenvroeg begint een periode van 15 dagen politicologisch gezwoeg en gezweet. Dag na dag politicologische kennis in mijn schimmelende hersenmassa pompen in de hoop op 24 januari een examen te kunnen afleggen dat me erdoor haalt. Ik wil die 10. Ik moet die 10. Ik zal die 10.

Ik bespaar u hoe ik het zal doen. Laten we zeggen dat ik mijn ervaring zal gebruiken. Maar vergeet u het mij even als ik even wat stiller word op blogologisch vlak? Ik zal immers een maximum aantal aan uren kloppen in De Therminal en of ik nadien nog fut of inspiratie zal hebben om hier wat te komen zwanzen is nog maar de vraag… Pas op, misschien geeft De Therminal me een inspiratieboost en wordt het hier onoverzichtelijk druk… Lucky you in dat geval.

Wat betreft het examen… Ik ga m’n best doen, en dat is het laatste dat ik erover wil horen. Ik heb al irritant veel “het is al uw zoveelste keer” en “ge hebt er al zoveel voor gedaan” moeten aanhoren, beiden steevast gevolgd “dus nu zal het wel lukken”… Don’t give me that. Ik wéét dat ik er echt door (zou) móet(en) zijn nu en ik zal dat ook proberen, laten we het daarbij houden. Niet dat ik afbreuk wil doen aan jullie goede bedoelingen (ik kom precies wel zeer onsympathiek over), maar ‘t is maar dat je’t weet.

Duimkes omhoog en “olé, olé, gloomy is een flinke patee” blijven uiteraard welkom.

Alles is hierbij gezegd, denk ik. Dan zal ik me nu nog even laten gaan aan de drums, gevolgd door wat eten en een stevige training. Tenslotte kruip ik liefst niet te laat in bed, kwestie van morgen zo vroeg mogelijk te kunnen afzakken richting Therminal…

Au suivant!

ps; Wat ik ook nog, voor de leute, wou vermelden: Ik heb een “nostresstshirt”! Wat is dat? Dat is een t-shirt dat ik élk examen draag. Waarom? Ik weet het niet, maar het is een traditie geworden.

=)