Lewis Black

Luister gewoon.

If ye don’t like it… Bugger off. Lewis for prez.

Spannend!

Dat ze het daar toch wel spannend kunnen maken!

Jan 28, 2008 – Foo Fighters European Show Rumors:

A few unconfirmed European show dates are making the rounds. Remember, if you don’t see it on foofighters.com, then don’t believe it! We’ll be the first to let you know of all confirmed shows.

Dat ze maar rap iets laten weten!

…

Nope, verder niks te melden.

:edit: Of, ja, toch… Onder het motto “gaan, hloemie, gaan!”:

Podiumwaardig, niet waar?

Roosheid – Voosheid

Shit zeg, hihi, een nieuwe hype die ondertussen bijna voorbij is en ik heb er nog niet eens aan meegedaan!

Het is deze week “roze bril blogweek”, hihi, wat inhoudt dat je je lezers deze week moet trakteren op “een flinke brok positivisme”, hihi. Het is ondertussen zondag en echt roos ben ik nog niet geweest, hihi. Deze blogweek werd ingepalmd door politicologisch gestress en “Fuck al dat gezeik. Ik ga er keihard door zijn.”… Dat zinnetje is welliswaar positief, hihi, maar echt roos klinkt het niet. Vandaar, vandaag een overdosis aan roosheid; een giechelpost, hihi!

En om toch nog iéts van inhoud te geven, hihi, ziehier de locatie waar ik jaar na jaar (reeds voor het zesde jaar op rij nu!) voor aftel:

Les Gets…

Nog 54 dagen, hihi…

*herleest blogpost… Man dit ziet er fout uit… Hihi.*

Tragiek der politiek [8]

Catholics, protestants, hindu’s, korean blacksheepworshippers, I don’t care, pray for me.

Politicologie, het is iets waarover ik al vaak heb lopen zeuren en zeer waarschijnlijk zal dit niet de laatste keer zijn.

Hoe kunt ge weten dat het nu wel eens flink tijd wordt dat die klotecursus politicologie ten einde geraakt? Als de student in kwestie “You tha man!” begint te zeggen tegen zijn bladwijzer

effe serieus. Ik hoop dat ik nu nog net dat ietsje meer kan presteren en dat ik er eindelijk vanaf geraak.

Één ding weet ik zeker: ik zal er nog véél werk aan hebben. Maar ik weet nog een tweede ding: ik moét erdoor zijn. Ik leg mijn lat op 11/20, 12 als het even kan

Ik heb vier examens in januari en moest ik voor drie ervan vierkant gescheten zijn, het kan me niet schelen. Als ik erdoor geraak voor Politicologie, ben ik een gelukkig man.

Wat betreft het examen… Ik ga m’n best doen, en dat is het laatste dat ik erover wil horen.

Ik wéét dat ik er echt door (zou) móet(en) zijn nu en ik zal dat ook proberen, laten we het daarbij houden.

Dag na dag politicologische kennis in mijn schimmelende hersenmassa pompen in de hoop op 24 januari een examen te kunnen afleggen dat me erdoor haalt. Ik wil die 10. Ik moet die 10. Ik zal die 10.

Na het examen zal ik sowieso alles en iedereen mijden wat met politicologie te maken heeft. Vraag me niet hoe het was, u zou toch geen antwoord krijgen en u wordt op slag 200% onsympathieker.

Ik zal met een bang hart mijn resultaat afwachten en,als ik die ooit durf bekijken, sowieso uit mijn vel springen (van vreugde (laten we hopen), of van agressie).

Neen, ik zie het niet zitten…

We zien wel…

Pff, schtress…

En remember; er vooral niks over zeggen.

Fuck al dat gezeik. Ik ga er keihard door zijn.

Tragiek der politiek [7]

Ik heb er veel tijd in gestoken…

Heel veel…

Ik heb er veel voor gewerkt…

Heel veel…

Morgen is’t van da…

Ja, het zou me nu toch eindelijk eens mogen lukken…

Neen, ik zie het niet zitten…

We zien wel…

Pff, schtress…

En remember; er vooral niks over zeggen.

Tragiek der politiek [6]

Het is bijna zo ver… Nog vier dagen en het is zo ver: examen Politicologie. Ik heb dag na dag steeds meer stress en het is verdorie nóg vier dagen. Ik zou mezelf niet graag zijn binnen vier dagen, maar als er één ding is dat moet gebeuren, dan is het wel dat ik mezelf moet zijn binnen vier dagen. Verdorie. Stress. En ik ben nochtans geen stresser, over ‘t algemeen zo, maar te zien aan de staat van mijn half afgeknabbelde vingers (‘t is geen zicht, ik weet het), maak ik daar nu een ruime uitzondering op. Ik ben er zowat drie maand redelijk intensief aan bezig geweest, met de laatste elf dagen als toppunt, maar dat weerhoudt me er niet van om steeds regelmatiger het gevoel te krijgen er nog niks van te kunnen. Ik hou m’n hart vast en bid tot elke mogelijke godheid -korean blacksheepworshippers incluis – dat ik donderdag die verdomde tien haal.

Klassiek pre-examinatorisch gezeik, ik weet het, maar ik ben het niet gewoon (nostresser die ik ben).

Tweeënhalve minuut geleden wist ik nog een halve kilo tekst om hier nog bij te typen, maar die ben ik alweer vergeten. Lang leve mijn hersencapaciteiten.

Pfff.

Ik weet dat ik kan zagen, maar het moest even. Of het geholpen heeft? Neen.

Na het examen zal ik sowieso alles en iedereen mijden wat met politicologie te maken heeft. Vraag me niet hoe het was, u zou toch geen antwoord krijgen en u wordt op slag 200% onsympathieker. Ik zal met een bang hart mijn resultaat afwachten en,als ik die ooit durf bekijken, sowieso uit mijn vel springen (van vreugde (laten we hopen), of van agressie).

Gloomy Lunat ft. hungry hungr

[23:40:12] Gloomy Lunat: :]
[23:40:19] hungry hungr: idd
[23:40:21] hungry hungr: =)
[23:40:30] Gloomy Lunat: :]
[23:40:37] hungry hungr: =)=)
[23:41:06] Gloomy Lunat: :] :mhehe: :] :]
[23:41:09] hungry hungr: :-O
[23:41:09] Gloomy Lunat: Wie past niet in het rijtje ?
[23:41:13] hungry hungr: *mept fransch =|
[23:41:17] Gloomy Lunat: :], want Fransch past overal
[23:41:17] Gloomy Lunat: ELA
[23:41:39] hungry hungr: xD
[23:41:43] hungry hungr: *goes mental
[23:41:49] Gloomy Lunat: NDRA 8D
[23:41:50] hungry hungr: AGOEGOEGAGA 8D
[23:41:56] hungry hungr: PRRRRRKSHHHHHH 8D
[23:41:59] Gloomy Lunat: kalm
[23:42:01] hungry hungr: *schuim op mond*
[23:42:02] Gloomy Lunat: THEYRE FROZEN >_<
[23:42:05] hungry hungr: :D
[23:42:11] hungry hungr: like minipizzas =)
[23:42:18] Gloomy Lunat: Guess what asshole,
[23:42:22] Gloomy Lunat: THEYRE NOT ALIVE !
[23:42:23] hungry hungr: :D
[23:42:26] Gloomy Lunat: :unsur: whew
[23:42:38] hungry hungr: :D
[23:42:49] Gloomy Lunat: Bon

Ofte hoe den blok zware mentale retardatie kan veroorzaken.

Ja, het is normaal dat ge er niks van snapt en me hierdoor nog net dat beetje raarder begint te vinden.

Neen, ik heb écht niks beters te vertellen.

Met dank aan Miedie.

En Lewis.

Roffelken

Dat er soms toch een plezant geluid uit die trommels van mij komt:

Stoksken

Ja, lap, heb ik net aangekondigd dat het wat rustiger zou gaan worden op m’n blog, ben ik hier direct weer… Tja, kan ik er aan doen dat ik een stokje krijg?

Wat wilde je later worden, toen je je nog in je kinderjaren bevond?

Goh! Niet noodzakelijk in chronologische volgorde, maar wat ik zoal wou worden toen ik kind was: tandarts, kapper (I know, “wtf“), voetballer, autoracer, ruimtevaarder en nog zo wat van die redelijk klassieke cliché’s.

Wat ben je uiteindelijk geworden?

In de eerste plaats student, richting Communicatiewetenschappen, in de hoop ooit een job te vinden in de perswereld. In de tweede plaats een deftige muzikant, als ik zo bescheiden mag zijn om dat zelf te zeggen.

Hoe wilde je er later uitzien, toen je je nog in je kinderjaren bevond?

Groot (mijn scheut heeft lang op zich laten wachten) en gespierd (ik wou een tijd echt nen halve bodybuilder worden).

Hoe zie je er nu uit?

Groot genoeg en geen halve bodybuilder :-D Voor de rest… Gohja, redelijk normaalkes, blond haar, kleurloze (allez, alles dooreen) ogen, 1m82, 72kg, van tijd ongeschoren en ne kop haar waarvan ik niet weet wat ermee te doen.

Hoe zag de vrouw van je dromen eruit?

Like Bram said; mooi.
… “zag”? Is ze al dood ondertussen, misschien? Dju, zeg…

En wat is het uiteindelijk geworden?

Voorlopig niks.

Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd?

Dat mogen er 2 zijn, lijkt me net genoeg, niet te veel, niet te weinig. Liefst tegen m’n 32ste, dat ze minstens 18 zijn als ik er 50 ben.

Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?

Acht Surinaamse buitenechtelijke dochters en een bastaardpekinees. Kom zeg, we zien wel. Wat het wellicht zal worden, zal ik u weten te vertelen als ik op m’n sterfbed lig. Zou ik dan nog bloggen? Natuurlijk!

Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?

Ik heb echt eens – no shit – overgegeven van witloof (o cliché). Voor de rest was/ben ik een quasi-allesluster. Wat mijn lievelingseten betreft… Iets met pasta, daarvoor was/ben ik altijd wel te vinden. Liefst nog een simpele spaghetti bolognese. Onorigineel, heel juist, maar verdorie lekker.

Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?

Ik begin witloof te lusten, maar da’s dan op voorwaarde dat het half tot pap is gekookt en gewikkeld is in een dikke laag hesp, opgediend met liters kaassaus. Qua favorieten, kan je me nog steeds met pasta plezieren. Of met eigenaardigheidjes, zoals scampi’s in hesp, crêpes suzettes met zalm en een kwak room, of een tomaten-eetsoep met kip, pasta’s en mozarella in, of… gohja, zoveel.

Aan wie zou je het stokje doorgeven?

Awel, ‘k ga eens speciaal doen en het niét doorgeven aan Tiekenei of Elei Suiadan, waarvoor mijn excuses, maar Lies mag het eens invullen!

Tragiek der Politiek [5]

Je dacht toch niet dat die titel niet meer zou terugkeren?

Vandaag heb ik m’n eerste examen gehad, en wees tevree gij allen, want het is goed gegaan! Communicatiewetenschappelijk Onderzoek, een bisvak, da’s een feit, maar nu ging het dus wél goed…

Nog even terzijde; vraag me liefst nooit na een examen “En? Hoe was’t?”, want zoals je misschien (toevallig exact een jaar geleden gepost) weet, valt die vraag onder “de door gloomy meest gehaatte vragen”. Dus wat je hierboven leest (“het ging goed!”), was misschien wel een uniek moment, daar ik normaal geen antwoord wil geven op een vraag… En nu geef ik het antwoord zelfs zónder vraag! Wicked!

Enfin… Waarom de titel? Het is zo ver… Den blok voor Politicologie begint… Morgenvroeg begint een periode van 15 dagen politicologisch gezwoeg en gezweet. Dag na dag politicologische kennis in mijn schimmelende hersenmassa pompen in de hoop op 24 januari een examen te kunnen afleggen dat me erdoor haalt. Ik wil die 10. Ik moet die 10. Ik zal die 10.

Ik bespaar u hoe ik het zal doen. Laten we zeggen dat ik mijn ervaring zal gebruiken. Maar vergeet u het mij even als ik even wat stiller word op blogologisch vlak? Ik zal immers een maximum aantal aan uren kloppen in De Therminal en of ik nadien nog fut of inspiratie zal hebben om hier wat te komen zwanzen is nog maar de vraag… Pas op, misschien geeft De Therminal me een inspiratieboost en wordt het hier onoverzichtelijk druk… Lucky you in dat geval.

Wat betreft het examen… Ik ga m’n best doen, en dat is het laatste dat ik erover wil horen. Ik heb al irritant veel “het is al uw zoveelste keer” en “ge hebt er al zoveel voor gedaan” moeten aanhoren, beiden steevast gevolgd “dus nu zal het wel lukken”… Don’t give me that. Ik wéét dat ik er echt door (zou) móet(en) zijn nu en ik zal dat ook proberen, laten we het daarbij houden. Niet dat ik afbreuk wil doen aan jullie goede bedoelingen (ik kom precies wel zeer onsympathiek over), maar ‘t is maar dat je’t weet.

Duimkes omhoog en “olé, olé, gloomy is een flinke patee” blijven uiteraard welkom.

Alles is hierbij gezegd, denk ik. Dan zal ik me nu nog even laten gaan aan de drums, gevolgd door wat eten en een stevige training. Tenslotte kruip ik liefst niet te laat in bed, kwestie van morgen zo vroeg mogelijk te kunnen afzakken richting Therminal…

Au suivant!

ps; Wat ik ook nog, voor de leute, wou vermelden: Ik heb een “nostresstshirt”! Wat is dat? Dat is een t-shirt dat ik élk examen draag. Waarom? Ik weet het niet, maar het is een traditie geworden.

=)