Tragiek der politiek [4]

Ik ben moe. Of “op”, zo je het noemen wil. Hoe komt dit? School. Ja, ondanks het feit dat ik maar Pol & Soc doe, vermoeit school mij. Een weekdag begint voor mij tussen 7 en 8 uur ’s ochtends, want ik heb les (waarom beginnen die allemaal vòòr 10 uur?), of de kuisvrouw staat hier, dan weer roept mijn pa mij onnodig vroeg wakker, het is altijd wel iets. In het weekend mag ik mezelf gelukkig prijzen als ik voor 9 uur nog niet beneden sta. Daarbij dan nog het feit dat ik nooit voor middernacht in bed lig, zorgt alvast niet voor een overschot aan slaap. Nèhnèh, ik slaap lekker minder dan jij! Nu, ja, ik ben niet direct een slaapbehoevende.

Maar da’s dan nog alleen maar mijn slaap. Dan heb ik nog les en dan vul ik de rest van mijn uren in Gent (dagelijks zo’n 8 uur) met studeren, sinds een week of drie in de boekentoren. Ik kan u verzekeren, als je zo’n zes uur per dag effectief bezig bent met schoolwerk, weekend incluis, je bent niet veel meer waard ’s avonds. Gooi er nog drie trainingen in de week, regelmatige stevige drumsessies en een computerverslaving bij, en dan ben je moe. Of “op”, zo je het noemen wil.

Maar waarom dan “Tragiek der politiek”? Nog maar eens… Ik heb daarnet een stevige babbel gehad met Michèle, studiebegeleidster van het vak Politicologie. Stevig, want om en bij een uur lang, maar hoopgevend. Één ding weet ik zeker: ik zal er nog véél werk aan hebben. Maar ik weet nog een tweede ding: ik moét erdoor zijn. Ik leg mijn lat op 11/20, 12 als het even kan, dan behaal ik ineens het hoogste resultaat van mijn iedereen in mijn kennissenkring die ooit dat examen deed. “Gáán, hloemie, gáán!”, “Da lukt u wel!”, “Vijfde keer goeie keer!”, “Succes!”, “Baaah, lukt u nooit!”, ik hoor het u allemaal denken, maar hou die zinnetjes – ik weet dat ze goed bedoeld zijn – gewoon even voor jezelf. Let’s just say they all bring bad luck. Tijdens het gesprek kwam de kleine demon die dingen à la “je hebt alles gegeven voor je allereerste examen, je haalde een 9 en meer lukt je nooit!” in m’n oor fluistert weer gevaarlijk dichtbij, maar ik heb mijn best gedaan om die vakkundig plat te slaan. Het was een nuttig gesprek. Om te beginnen ga ik nu zo snel mogelijk de cursus waar ik nu mee bezig ben afwerken, al zal dat ook wel nog enkele dagen duren. Daarna smijt ik mij, voor een tweede keer, ten volle op Politicologie. Ik heb vier examens in januari en moest ik voor drie ervan vierkant gescheten zijn, het kan me niet schelen. Als ik erdoor geraak voor Politicologie, ben ik een gelukkig man.

Waarom al dit gezaag? Omdat smurfen blauw zijn en ik eens wou aantonen dat ik het nog steeds in m’n mars heb om zo’n gigantische zaagtirade af te steken.

Maar vanavond eet ik frieten en doe ik voor de rest zo weinig mogelijk. Lijkt mij een knaller van een plan.