Tragiek der politiek [4]

Ik ben moe. Of “op”, zo je het noemen wil. Hoe komt dit? School. Ja, ondanks het feit dat ik maar Pol & Soc doe, vermoeit school mij. Een weekdag begint voor mij tussen 7 en 8 uur ’s ochtends, want ik heb les (waarom beginnen die allemaal vòòr 10 uur?), of de kuisvrouw staat hier, dan weer roept mijn pa mij onnodig vroeg wakker, het is altijd wel iets. In het weekend mag ik mezelf gelukkig prijzen als ik voor 9 uur nog niet beneden sta. Daarbij dan nog het feit dat ik nooit voor middernacht in bed lig, zorgt alvast niet voor een overschot aan slaap. Nèhnèh, ik slaap lekker minder dan jij! Nu, ja, ik ben niet direct een slaapbehoevende.

Maar da’s dan nog alleen maar mijn slaap. Dan heb ik nog les en dan vul ik de rest van mijn uren in Gent (dagelijks zo’n 8 uur) met studeren, sinds een week of drie in de boekentoren. Ik kan u verzekeren, als je zo’n zes uur per dag effectief bezig bent met schoolwerk, weekend incluis, je bent niet veel meer waard ’s avonds. Gooi er nog drie trainingen in de week, regelmatige stevige drumsessies en een computerverslaving bij, en dan ben je moe. Of “op”, zo je het noemen wil.

Maar waarom dan “Tragiek der politiek”? Nog maar eens… Ik heb daarnet een stevige babbel gehad met Michèle, studiebegeleidster van het vak Politicologie. Stevig, want om en bij een uur lang, maar hoopgevend. Één ding weet ik zeker: ik zal er nog véél werk aan hebben. Maar ik weet nog een tweede ding: ik moét erdoor zijn. Ik leg mijn lat op 11/20, 12 als het even kan, dan behaal ik ineens het hoogste resultaat van mijn iedereen in mijn kennissenkring die ooit dat examen deed. “Gáán, hloemie, gáán!”, “Da lukt u wel!”, “Vijfde keer goeie keer!”, “Succes!”, “Baaah, lukt u nooit!”, ik hoor het u allemaal denken, maar hou die zinnetjes – ik weet dat ze goed bedoeld zijn – gewoon even voor jezelf. Let’s just say they all bring bad luck. Tijdens het gesprek kwam de kleine demon die dingen à la “je hebt alles gegeven voor je allereerste examen, je haalde een 9 en meer lukt je nooit!” in m’n oor fluistert weer gevaarlijk dichtbij, maar ik heb mijn best gedaan om die vakkundig plat te slaan. Het was een nuttig gesprek. Om te beginnen ga ik nu zo snel mogelijk de cursus waar ik nu mee bezig ben afwerken, al zal dat ook wel nog enkele dagen duren. Daarna smijt ik mij, voor een tweede keer, ten volle op Politicologie. Ik heb vier examens in januari en moest ik voor drie ervan vierkant gescheten zijn, het kan me niet schelen. Als ik erdoor geraak voor Politicologie, ben ik een gelukkig man.

Waarom al dit gezaag? Omdat smurfen blauw zijn en ik eens wou aantonen dat ik het nog steeds in m’n mars heb om zo’n gigantische zaagtirade af te steken.

Maar vanavond eet ik frieten en doe ik voor de rest zo weinig mogelijk. Lijkt mij een knaller van een plan.

Koken met Gloomy!

Gegroet beste bloglezer! Omdat het triestig gesteld is met het culinaire leven vandaag de dag, besloot ik om daar met mijn blog wat aan te doen (wie weet voor herhaling vatbaar)! Hieronder vindt u een lekker en makkelijk (mij is het al meermaals gelukt om klaar te maken) receptje dat kan dienen voor ontelbare eetmogelijkheden. Succes en smakelijk!

SCAMPI’S OP ITALIAANSE WIJZE

“Scampi’s? Daar begin ik niet aan!”… Foute ingesteldheid! Hier volgt een eenvoudig recept waarmee je menig tafelgenoot verbazen zal! Voorzie tien euro. Het recept kan dienen als voorgerecht of hoofdgerecht en hieronder lees je de bereiding voor een vierpersoons hoofdgerecht.

Ingrediënten

• 32 grote scampi’s [tijgerscampi's of jumbo-garnalen, best voorgepelde exemplaren].
• 8 flinterdunne sneetjes hesp [volgens de regel moet het Italiaanse hesp zijn, maar gandaham doet het even goed! (en is goedkoper)].
• 2 dl room [van Galaxi, maar voorzie gerust meer dan 2 dl (kwestie van wat extra saus te kunnen maken)].
• 2 eetlepels tomatenpuree.
• 3 eetlepels boter [ongezouten melkerijboter].
• 1 teentje knoflook.
• 2 eetlepels fijngesnipperde peterselie.
• Peper

Een gemiddelde Colruyt, Carrefour of Spar volstaat normaalgezien om al deze ingrediënten te vinden!

Voorbereiding

• Ontdoe de scampi’s van pel en staart en zorg dat ze droog zijn.
  • Tip: zoek voorgepelde scampi’s. Heb je diepgevroren exemplaren, laat ze genoeg op voorhand ontdooien en zorg ervoor dat ze allemaal droog zijn, bijvoorbeeld door af te deppen met keukenpapier.
• Plet de knoflook
• Snij de hesp in smalle reepjes [1 tot 2 centimeter breed] en wikkel elke scampi in een reepje [dit duurt het langst, dus voorzie hiervoor toch een kwartiertje].

Scampirolletjes

Bereiding

• Neem een pan, doe er boter in en laat die goed warm worden.
  • Tip: neem een pan die groot genoeg is, of neem er twee, want 32 scampi’s nemen wel wat plaats in.
• Leg de scampi’s in de pan en draai om als de onderkant wat bruin begint te zien.

Scampirolletjes in de pan

• Doe het geplette teentje knoflook in de pan en kruid met wat peper [geen zout, de hesp is al voldoende gezouten].
• Haal de scampirolletjes uit de pan en hou ze warm.
• Doe een eetlepel water in de pan en schraap het braadvocht goed los.
• Voeg de room en de tomatenpuree toe aan de pan, meng alles goed en laat het geheel zachtjes heet worden tot een lichtgebonden saus.
  • Tip: kijk niet op een scheut room of tomatenpuree, beter een beetje te veel saus dan te weinig.

Lichtgebonden saus

• Doe de scampi’s terug in de pan, strooi er de peterselie over, en laat nog even doorwarmen, terwijl je het geheel rustig door elkaar roert.

Scampirolletjes in de pan met saus en peterselie

Bediening

• Neem een bord, plaats de scampi’s in het midden en verdeel er wat saus over.
  • Tip: de borden voorverwarmen helpt om het eten goed warm te houden.
• Serveer met enkele sneden frans brood [of Ciabatta... op Italiaanse wijze, weet je nog] zodat de saus tot de laatste druppel opgegeten kan worden.
• Als bijhorende drank wordt een wit wijntje voorgesteld [Orvieto], maar er past evengoed een rood wijntje, een watertje, een frisdrank of zelfs een pintje bij.

Bediening

Tips

• Vind je enkel ongepelde scampi’s of garnalen, geen nood, een minuutje of twee in heet water leggen en het pellen gaat vanzelf. Onthou wel dat ze droog moeten zijn, dus afdeppen als ze uit het water of uit de diepvries komen!
• De saus kan een beetje weinig lijken, dus je kan na het uitscheppen van de scampi’s nog een dikke lepel tomatenpuree en een flinke scheut room toevoegen en even roeren om wat extra saus te hebben.
• Een soepje als voorgerecht is geen overbodige luxe, het is niet zo’n supervullend gerecht.
• Geef tijdens het koken af en toe je neusvleugels de deugd om enkele welriekende dampen op te vangen!

Smakelijk!

Het recept in een printbaar word-documentje.

r.i.p. Xenia Goderis

Jammergenoeg heb ik deze voormiddag voor de tweede keer in mijn leven the hardest thing immaginable meegemaakt. Om 11u15 was het in de kerk van Lovendegem de uitvaardplechtigheid van Xenia Goderis. Xenia was net 20 jaar geworden en is maandag jongstleden overleden wegens een ongeluk met haar brommer.
Ik kende haar van op de karate, waar we beiden sinds de jaren ‘90 lid waren. Het contact was de laatste jaren verwaterd, maar het droeve nieuws sloeg desalniettemin in als een bom. Xenia was een vrolijke en bedrijvige jonge vrouw aan de start van een ongetwijfeld schitterend leven. Jammergenoeg besliste het lot daar anders over.
Via deze weg zou ik mijn medeleven willen betuigen aan al die haar gekend heeft, in het bijzonder haar ouders, haar broer en haar vriend, die nu door een helse periode moeten.
Rust in vrede, Xenia.

Tragiek der politiek [3]

Ja, het wordt een titel die je regelmatig zal zien terugkeren.

Kijk eens aan… Wat heeft Robin gedaan?

Een 8! Inderdaad. Twee jaar geleden – ik blijf het tot in den treure herhalen – haalde ik op dit proefexamen een 1 en dat zou een inleiding zijn tot de 9 die ik zou halen op het echte examen. Zet diezelfde trend zich nu door, dan haal ik in januari zo’n 72 op 20. Hoera. Nee, effe serieus. Ik hoop dat ik nu nog net dat ietsje meer kan presteren en dat ik er eindelijk vanaf geraak.

En passant zwier ik er nog een sfeerbeeldje van gisterenavond bij (met dank aan dikke Louis, de cameraman):

De mannen van Porcupine Tree die me zeer deftig konden bekoren!

Concertje hier, concertje daar

‘t Heeft zo z’n centjes gekost, maar ‘t wordt leutig!

Tragiek der politiek [2]

Hoe kunt ge weten dat het nu wel eens flink tijd wordt dat die klotecursus politicologie ten einde geraakt? Als de student in kwestie “You tha man!” begint te zeggen tegen zijn bladwijzer met donkey op.

Morgenavond. Hopelijk.

:edit, zondagmiddag, 15u30:

Voila! Deze 582 bladzijden tellende kadee is er voor een eerste keer doorgedraaid. Twee weken lang heb’k ferm mijne Jozef gezien, maar ‘t is gelukt.

En dan gaan we nu naar American Gangster!

Behind the drums

Lang geleden, toen de dieren nog konden praten, maar vooral… toen m’n haar nog niet geknipt was, stond mijn pa met camera en al ineens op zolder, alwaar ik zat te drummen. Doorklikken (news > files > …) voor het resultaat (herhaaldelijk refreshen mogelijks noodzakelijk).

Trouwens! Van de gelegenheid gebruik maken om jullie even attent maken op dit machtig landschap, waar ik binnen precies 123 dagen naartoe ga!

Opgekuist

Onder de noemer “het was eens ferm nodig”:

Akkoord, mijn smoel blijft mottig as before, maar ‘t kapsel is er toch op vooruit gegaan.

Saaie post, inderdaad. ‘t Is maar dat ik niets beters te melden heb.

Sluwerds

Ik heb spierpijn. Zo aan de achterkant van m’n rechterbeen zo. “Ja en?”, vraag u zich af, wat niet meer dan logisch is. Het punt is dat ik de voorbije dagen quasi noegabolle gedaan heb en aldus geen spierpijn kán hebben. Het bracht me aan het denken. Het duurde niet lang tot de meest logische conclusie zich aanbood: Het waren de negerkabouterkes. U lacht? Onterecht, want wie anders dan negerkabouterkes zouden verantwoordelijk kunnen zijn? Inderdaad, niemand. Wellicht hebben deze negerkabouterkes vorige nacht, gisteren, of zelfs deze nacht, even een recreatieve pauze (ontslag) genomen van hun werk in de Oezbeekse sigarettenrollersvereniging om mij, tijdens de slaap of tijdens een dromerig moment te komen aanvallen met menig scherp voorwerp, zoals daar zouden kunnen zijn ijspriemen, snookerkeu’s, of misschien zelfs Jonasdi zijn hoofd… Hoe het ook zij, spierpijn heb ik, en daar ben ik ze nu niet bepaald dankbaar voor. Bij deze, beste bloglezer, waarschuw ik u voor de Oezbeekse negerkabouterkes. Ik wapen mezelf alvast met een koppel massavernietigingswapens. Wees voorbereid, want het zijn sluwerds!

Stillekes

Mijn pc is na een lanparty half naar de kloten en om d’een of d’ander reden ben ik ineens serieus in gang geschoten wat betreft mijn schoolwerk, dus bij deze bij voorbaat mijn excuses als het eventjes wat stiller wordt / is op mijn blog. Wees niet getreurd, ik keer weder. Wellicht zelfs vroeger dan u of ik vermoeden kan, want, let’s face it, we kunnen elkaar gewoon niet missen.

Eventuele onderwerpvoorstellen voor een volgende blogpost – liefst iets meer dan bier en tieten – mogen gerust achtergelaten worden in de comments hieronder.