Hype-whore

I’m a hype-whore… Why? Omdat ik sinds gisteren een myspace heb! Inderdaad, ik, de drol die altijd al o zo anti-myspace was, heb me bedacht en er eentje gemaakt. ‘t Stelt niet veel voor en ik denk eerlijkgezegd niet dat het in de toekomst veel zal gaan voorstellen. Maar soit, ondertussen heb ik er toch maar mooi eentje! Altijd beschikbaar voor beschaafde comments.

En tja, nu we toch bezig waren, hebben we (Bert (sinds gisteren ook in het bezit van een myspace) en ik) meteen een myspace gemaakt voor onze “band” die we voorlopig definitief “Lowhaven” hebben gedoopt. Deze stelt nog minder voor, maar zal wellicht in de toekomst wél meer gaan voorstellen.

Beiden dus bookmarken en af en toe eens bezoeken!

:edit: Momenteel liggen alle myspace-links die ik gebruikt heb in deze post om godweetwelkereden plat, dus probeer morgen nog eens. (doen!)

:edit2: Het is nu donderdag 26-07, 19u55 en alles werkt!

Gentse Feesten: De foto’s!

Nu de Vlasmarkt zelfs ontdaan is van de zwaarste doorzakkers, zijn de Gentse Feesten, editie 2007, voltooid verleden tijd. Het waren plezante Feesten -hoe kon het ook anders-, maar ook vermoeiende Feesten -hoe kon het ook anders-. Bij deze: dank aan de variërende compagnie die me vergezeld heeft de 8 nachten waarop ik in Gent aanwezig was.

Eindelijk uitgeslapen en with nothing better to do, ben ik deze voormiddag begonnen met de foto’s. Resultaat: een selectie van 117 semi-scheve tot ultra-scheve foto’s… Doorklikken maar (news)! Veel plezier en gebruik deze blog gerust als reactieplaats!

Gentse Feesten [2]

Een problematiek die het als geen ander verdient om even in de spotlight komen te staan; de flagrante discriminatie van rolstoelgebruikers op sanitair vlak tijdens de Gentse Feesten.

Hieronder een brief, geschreven door mijn pa en gericht aan het voltallige Gentse schepencollege en alle Vlaamse kranten, die de problematiek mooi omschrijft:

Calvarieweg op de Gentse feesten

In de officiële programmabrouchure van de Gentse Feesten schrijft schepen Martine De Regge dat er over het hele grondgebied van Gent zowat honderd openbare toiletten zijn en dat ze elke dag gereinigd worden. Rolstoelgebruikers moeten dat met een flinke korrel zout nemen, zo hebben mijn vrouw en ik afgelopen zondag ervaren. Volgt u mij even op zeven staties van onze calvarieweg.

Vooreerst even dit, terzijde: als een gehandicapte naar het toilet moet, dan is dat meestal heel wat dringender dan bij valide mensen.

Toen wij gisteravond omstreeks 20 uur op het Sint-Baafsplein waren, moest mijn vrouw naar het toilet. In de kelderverdieping van het Belfort, naast de infobalie, is er een toegankelijk, aangepast toilet. Maar… Kennelijk alleen tijdens de kantooruren. De valide medemens kon gewoon het trapje af naar de wc, voor rolstoelgebruikers was de glazen toegangsdeur potdicht.

Niet getreurd, aan de andere kant van het Belfort stond het bekende wc-bord met het rolstoelsymbooltje netjes in het midden. Toen ik aan de wc-mevrouw vroeg waar die rolstoel-wc dan wel mocht zijn, keek ze alsof ze het in Keulen hoorde donderen. “Ik heb dat niet”, of zoiets. Geen rolstoel-wc, dus.

Niet getreurd, vlakbij is het politiecommissariaat en daar hebben ze een gehandicaptentoilet. Dat wisten we nog, van vorig jaar. Toen was het echter “buiten gebruik”. En kijk: ook nu hing er aan de deur van het gehandicaptentoilet een papier met “buiten gebruik” erop. Misschien halen ze datzelfde A4′tje elk jaar opnieuw gewoon even uit de lade?

Even verder door de Belfortstraat. Niet over de stoep, want die was nauwelijks berijdbaar door commerciële activiteiten, maar over de kasseien. Een stukje Parijs-Roubaix waar je tandvullingen van loskomen als je in een rolstoel zit.

Zowat halverwege de Belfortstraat: het vertrouwde wc-bord met in het midden een rolstoelsymbool. Hier stond wél een rolstoel-wc, de bekende blauwe cabine die je ook wel op bouwwerven aantreft. Toen we de wc-man vroegen om de deur open te maken, zei hij a) dat hij niet verantwoordelijk was voor die rolstoel-wc, b) dat hij trouwens de sleutel niet had en c) dat hij het ons zou afraden, want “de bak is tot de rand gevuld”.

Voor de leken: dit soort toiletten spoelt niet door. Je gaat gewoon op een bak zitten met een opening in het midden. En na twee dagen Gentse Feesten is die bak blijkbaar vol. Vreemd toch, ik dacht dat ze alle dagen gereinigd werden? Niet, dus.

Dapper hosten wij verder, terwijl de nood zo stilaan hoog werd. Achter de Sint-Jacobskerk, tegen de rotonde, staat er nog zo een: blauw bord, rolstoelsymbool, blauwe cabine. Alleen had een of andere idioot de cabine achterstevoren neergepoot. De deur bevond zich achteraan, pal tegen een hek. Het begon zo stilaan op een slechte Belgenmop te lijken.

Maar even verder was er nog een, zei de wc-mevrouw en het klopte nog ook. De wc-man deed meteen de deur open, terwijl mijn vrouw hoorbaar een zucht van opluchting slaakte. Niet dat het echt nodig was, dat openmaken: het slot hing er zowat aan flarden bij. Ik stapte als eerste de cabine binnen om meteen kokhalzend weer buiten te stappen. Hoe zal ik de stank beschrijven? Weerzinwekkend, degoutant, adembenemend? Hoe zal ik beschrijven wat daar in de tot de rand gevulde bak lag rond te dobberen? Ik begin er niet aan. Voeg daaraan toe dat de buitentemperatuur nog tegen de dertig graden aanleunde, dan kunt u zich wel voorstellen in welk stinkend, broeiend heet hol van Pluto wij ons bevonden. Omdat mijn vrouw van het kranige soort is, beet ze maar op haar tanden en deed wat de natuur haar dringend gebood te doen.

“Wie ééns naar de Feesten is geweest, komt er altijd terug”, schrijft burgemeester Daniël Termont in zijn inleiding van de Gentse Feestenbrochure. Voor ons is het welletjes geweest, mijnheer de burgemeester. Temeer omdat wij vorig jaar krek dezelfde ellende meemaakten. Als rolstoelgebruikers in de toekomst op een menswaardige manier naar het toilet kunnen, waar en wanneer ze dat willen, wil u het ons dan laten weten? Tot die dag zullen de Feesten het zonder ons moeten stellen. Een beetje beschaving doet heus geen pijn.

Aan alle schepenen en burgemeesters, nu en in de toekomst, ook een licht-agressieve smeekbede van mijn kant uit: Doe er iets aan!

Toezicht in ‘t stadhuis

Gentse Feesten…

Toezicht in ‘t stadhuis…

Drie collega’s…

Zij krijgen bezoek…

Ik niet…

:-(

Gentse Feesten

Ik ga me dit zo hard beklagen morgenochtend, maar nu ik – om 1u50, terwijl ik morgen om 9u in de Veldstraat verwacht word- tóch online zit, kan ik even goed rap een blogpostje typen, kwestie van dit niet te laten liggen rotten tot pakweg 25 juli.

Gentse Feesten nu. Gentse feesten = Gent. Constant. Only at home to sleep, eigenlijk. Overdag werken en ’s avonds naar de Feesten. Ik ben nog steeds te bezoeken (of te sms’en, voor de lamzakken) in het Gentse stadhuis van 14u tot 18u30.

’s Avonds dool ik rond. Ik weet nooit echt goed op voorhand waarheen. Deze avond heb ik kunnen genieten van een knaloptreden van Daan op het Sint Baafs met uiteraard de onmisbare en uiterst behoorlijke drumpartijen. Morgen wordt het wellicht Eddy Wally (dat moét gewoon), maar voor de rest zie ik nog wel. Moest je eens willen afspreken (as if), contact meh!

Man, is me dit een pokkesaaie blogpost. Do forgive me. ‘t Is laat en ik ben moe, maar ik moést gewoon iéts schrijven over de Gentse Feesten.

Fototijd

Er was eens, once upon a time, lang geleden, toen de dieren nog spraken, een blogpost waarin ik foto’s beloofde van Rock Werchter 2007 en Westende 2007… Well… They’re here…

Allen naar m’n site! Doorklikken naar News en zo geraak je er. (wellicht is de boeiendheidsfactor van de Westendefoto’s niet al te hoog, maar soit, ‘k heb ze toch maar online gezwierd)

Zoals steeds: opmerkingen meer dan welkom! (van “dáár heb je een HTML-tag vergeten” tot “ajo, da ne voze foto”)

On a little side note voor als je m’n site bezoekt: it sometimes takes some F5’s to be able to see the latest version of a page (keep it in mind voor als je denkt van “Nhuh? Precies niks veranderd…”).

On a second little side note: Wellicht zal ik het toch meestal vermelden in een blogpost wanneer er geüpdatet wordt.

Werchter, Examens & Vacance!

It’s been a while, yes… been busy… doing… stuff…

Ik zal m’n best doen enig intellect slash humor in deze blogpost te steken (I shall fail), teneinde het niet gewoon een ophoping van feiten te laten worden die zich de laatste tijd – pakweg 10 dagen – hebben voorgedaan.

Werchter !

Ik ben naar Werchter geweest! ‘t Is niet dat ik geld te veel heb, maar ik vond het de centjes en de moeite waard. Ook achteraf gezien geen weggegooid geld. Vertrokken de dag na vorige blogpost. Inderdaad, woensdag 27 juni. We (Tom, Mathieu (aka “Oswald”) en ikzelf) namen woensdagavond de laatste trein Gent-Wijgmaal. ‘t Is de derde keer dat ik dit deed, telkenmale vertoevend in aangenaam gezelschap (van een neef met het vliegend schijt tot een hyperactieve deelnemer van Idool), maar wellicht wordt het volgend jaar dan tóch met de auto.

Ik bespaar u een al te saaie detailbespreking, maar hieronder wat alternatief geschrijf…

Gezien:

My Chemical Romance, Marilyn Manson, Beastie Boys, Muse, Kings of Leon, Kaiser Chiefs, Queens of the Stone Age, Arctic Monkeys, Pearl Jam, Razorlight, Amy Winehouse, Snow Patrol, The Killers, Keane, The Chemical Brothers, !!!, Mastodon, The Kooks, Incubus, Metallica, Faithless.

Top 3-optredens:

• n°1; Metallica & Queens of the Stone Age & Pearl Jam.
• n°2; Kaiser Chiefs & Beastie Boys & Muse.
• n°3; My Chemical Romance & The Killers & Incubus.

Niet content:

• Kings of Leon (Seg mannen, anders eens een slap concert neerzetten).
• Amy Winehouse (Toch maar rehab proberen).
• !!! (Wat een lawijt en who are you guys anyway?).
• Mastodon (Amai, stonden die effe op een verkeerd festival).
• The Kooks (Gewoon omdat ze naar’t schijnt (shoot Bram if they didn’t!) gezegd hebben dat we “rubbish crowd” waren).
• The Chemical Brothers (Blijkbaar gewoon m’n ding nie… en gewoon té veel bas).

Verrassing:

• Keane (Niet bepaald fan, maar was zeker een te genieten optreden).
• Snow Patrol & Razorlight (Groepen waarvan’k zei “Ken ze van naam, maar niet van muziek”, en als’k ze hoorde “Ah! Is dat van hen? Very good!”).
• The Killers (Kende ik 2 liedjes van, maar ik genoot van het gehele optreden).

Gemist:

• Enter Shikari (Uit goede bron vernomen dat het goed was).
• Arno (Wil die kerel gewoon eens zien, maar ‘t is er ook nu niet van gekomen… Wellicht was er een pita die er gewoon té smakelijk uit zag).
• Heideroosjes (Had ze voor de 5e keer live kunnen zien, maar jammergenoeg gemist).
• Frank Black (Incubus won de tweestrijd).

Weetjes:

• Werchterpubliek heeft géén gevoel voor ritme. Per optreden werd er over het algemeen wel meer dan eens massaal geritmeklapt, zo met de muziek mee, you know what I mean. Over het algemeen zat de helft van het publiek na een klap of 6 al volledig naast het ritme. One advice to the werchtercrowd? Don’t clap along with a song.
• How to get the biggest applause you can get? Tell the crowd they’re fabulous. Echt waar. Erop gelet en het viel op. Wanneer klapt het publiek het hardst? Als het voor zichzelf is.
• Ik walg nog altijd van festivalfrieten met mayonaise. Ik eet per festivaldag wel zeker 3 porties junkfood, maar géén frieten met mayonaise. Waarom? Om een of andere reden een enorme walging voor ontwikkeld tijdens Pukkelpop 2003…

Examens !

Ik mag best wel content zijn met mijn examenresultaten! Deze periode haalde ik 4/5 (en dat eentje pro-forma gedaan!) en dat geeft als jaartotaal 7/10… Als je dat vergelijkt met de 3/9 van vorig jaar, sta ik er deftig voor, niet? 3 herexamens dus… Ben nog aan het twijfelen of ik er 2 (I’ll be seeing you, Elei Suiadan) of 3 doe (het derde zijnde een tweedejaarsvak). “Moet lukken”, “ik kan het”, … Ja, best wel, ik ga m’n best doen, maar een “proficiat” mag ook eerst wel alvorens zulke dingen te beginnen preken.

Ik heb gewoon te goed gescoord om volgend jaar nog een GIT-samenraapsel te doen van eerste- en tweedejaarsvakken. Ik wou dat doen om dan het jaar daarna volledig aan het derde te kunnen beginnen. Volgend jaar dus weer een GIT-geval met tweede- en derdejaarsvakken (met wat malchance ook nog 1 of 2 eerstejaarsvak(ken)).

Vacance !

Zomervakantie nu! (of herfstvakantie, als we het weer mogen geloven) Wat doe ik dan zoal?

Mijn festivaldosis voor dit jaar heb ik al gehad; door tijd- en geldtekort blijft het bij Werchter, which was very de moeite.

Mijn “reis” voor deze zomer heb ik ook al gehad (of er zou in September iets après-herexamens gepland moeten worden); ‘t zijn 5 dagen aan zee (Westende) geworden. Niet veel, da’s waar, maar toch genoeg om van te genieten (ondanks het weer).

Nu ben ik dus een uur of 5 thuis van zee en ik verveel me al (vandaar misschien de lange blogpost). Desalniettemin zal ik toch wel weten wat gedaan tot academiejaar 2007-2008 begint.

Komende week wordt het moeilijkst te vullen. Hopelijk zoveel mogelijk afspreken met vriend en vriendin (dagje naar de Efteling en een dagje D’Haese-zijn-huis-crashen staan al vast) en voor de rest blijven drummen, blijven tjoolen, …

14-23 juni zijn het Gentse Feesten. Traditioneel de drukste dagen uit mijn zomervakantie. Ik werk (nuja, “werk”, 2 uur foldertjes ronddelen en 5 uur toezicht houden in’t stadhuis) overdag en ga ’s avonds naar de Feesten. Elke dag. Contacteer me maar op m’n gsm, ik bevind me zo’n 15 uur per dag in Gent.

En hierna zal het zo stilaan weer blok worden… Maar da’s nog veel te ver en te saai om aan te denken!

Bon…

Eigenlijk had ik verschillende blogsposts moeten maken van de onderdeeltjes hierboven, maar daar had ik geen zin meer in. Je zal er wellicht niet aan gestorven zijn en moest dat wel zo zijn, laat iets weten.

Vakantie- en Werchterfoto’s komen nog!