‘k Had ooit eens een examen Recht.

‘k Had ooit eens een examen Recht. Ik had een vraag over naakte eigendom, vruchtgebruik en dergelijk gezwans. Ik snapte iets niet te best, dus ging te rade bij een ex-buur van me, die in zijn vierde jaar Rechten zit. Ik vroeg hem dingen in verband met dat gezwans, waarna hij zijn best deed om het mij uit te leggen, met de zijdelinkse opmerking “o, ja, als je de term ‘naakte eigendom’ gebruikt, word je uitgelachen door mij en met mij de gehele faculteit Rechten”. Ik trekte me er weinig van aan, gebruikte de term “naakte eigendom” op m’n examen en buisde (al hebben die twee feiten niks met elkaar te maken). Na dit gehele gebeuren ben ik begonnen met die persoon in kwestie, waar en wanneer ik hem ook tegenkom, schreeuwend te begroeten met “NAAKTE EIGENDOM, NAAKTE EIGENDOM”, om daarna een normale conversatie te voeren.

[21:37:48] Gloomy Lunat: NAAKTE EIGENDOM
[21:37:49] Gloomy Lunat: NAAKTE EIGENDOM
[21:38:09] arnoud: blote
[21:38:19] arnoud: naakt op uw examen zeggen is nogal belachelijk
[21:38:28] Gloomy Lunat: Utut

Dit terzijde.

Aarbeien!

Zodadelijk eet ik voor de eerste keer in 2007 aardbeien! Een lekkerder dessert kan ik mij niet inbeelden! Laat het geweten zijn, ik ben een ware aardbeienfan! I luv strawberries.

Al sinds… lang… vraag ik elk jaar op mijn verjaardag een aardbeientaart, maar tot nog toe heb ik die nog niet gekregen, want als er één dag is waarop je geen aardbeientaart vindt, is het wel 8 december…

Maar soit! Ziehier het doosje lekkers dat ik straks ga oppeuzelen:

Fuck, dat gaat me smaken.

180

Dinsdagmiddag.

Alleen thuis.

Pizza’tje eten, want da’s makkelijk.

Oven moet voorverwarmen op 200°C.

10 minuutjes wachten… What to do? Darten! Vogelepiek! Ik heb hier thuis al sinds een jaar of 10 een redelijk professioneel dartboard staan:

‘t Heeft nooit echt veel succes gekend, maar er werd toch zeker een paar keer per maand gevogelepiekt.

Zo ook zojuist.

10 minuutjes te vullen, what else to do?

Groot was mijn verbazing toen zich een unicum voordeed.

Zoals gewoonlijk zat ik naar de tripple20 te mikken…

Pijltje 1 ‘yééy, prijs van den eerste keer’…

Pijltje 2 ‘ow vent, 2 in a row’…

U kan zich wellicht mijn stress voorstellen bij het gooien van pijltje nummer 3! Stel dat die er ook nog eens in zat, zou ik voor het eerst in mijn leven de hoogste score in darts gooien: 180 ofte onehundredandeighty!

En for once in my life I was lucky; 3 pijltjes in de tripple20 en onehundredandeighty!!

Vlug naar m’n fototoestel gecrosst om dit historische moment vast te leggen:

Ik denk dat dit een pintje verdient?

Akkoord, er bestaan wellicht ontelbaar veel mensen die per week gemiddeld een half dozijn 180’s gooien, maar datoeternietoe! I did it! Eerste keer in m’n leven! Een pint! Nu!

Changes

Hola pola, wadisdadierallemaal? Wat is er hier allemaal veranderd?

Wel,

*Nieuwe look, nogal duidelijk.
*Nieuwe header. Zelfgetrokken foto van de Mont Blanc, paasvakantie 2006.
*Cathegorieën toegevoegd & blogposts zo goed en zo kwaad ik kon ingedeeld in die cathegorieën (rechts zo).
*”Blogroll” gemaakt met links die… Ja, gewoon, wat links zo =D (ook rechts).

Tune back in shortly, for I shall surely post again!

(reacties meer dan welkom!)

“About”

Updated: About.

En ik ben ocharme 2 uur thuis

Terug van Les Gets. Jaja, wijs reisje. Terug in’t huisje sinds 8u deze ochtend en nu zit ik wat doelloos naar mijn computerscherm te staren. Iedereen kent het wel, zo’n day-after-gevoel… De plotse terugkeer vanuit het reiselijke paradijs naar de dagelijkse sleur van werken en ander verplicht gezever (en ik ben ocharme 2 uur thuis). I wanna go back.

Jawel, moi heeft het weer hard zitten. Vandaag wordt gene vetten. Echt nergens zin in. In slaap vallen voor de Ronde van Vlaanderen ofzo. Niet dat die me interesseert, maar een mens moet iets doen.

Waarom loop ik nu zo raar rond? Het zal voor een stuk wel te maken hebben met vorige nacht; de terugreis met de bus. Als ik een halfuur geslapen heb, zal het veel zijn. Wat muziek zitten luisteren, schietfilms zonder geluid zitten bekijken en vooral uren en uren zitten schimmelen. Vergelijkbaar met de heenreis. En toch jaar na jaar blijven bussen… It’s all part of the magic.

Welja, Les Gets… De mensen die mij kennnen, weten dat het dé reis is waar ik het meest naar uitkijk. Als ik één reis kan doen per jaar, is het Les Gets. Geef me sneeuw en een plank en ik ben gelukkig. Er is elke dag een sfeer van jewelste, ik leer nieuwe mensen kennen, ga om met oude bekenden, geniet van de supernatuur, van de activiteiten, van alles. Ook dit jaar weer great succès.

En plus was het Les Gets met Anvasport . Voor zij die Anvasport niet kennen, het is een vzw die zich inzet voor sport voor andersvalieden. Het gaat vaak om mensen met een (been-)amputatie, maar er zitten ook andere soorten handicaps bij, van verlamming door nekbreuk tot erfelijke ziektes. Voor zij die het niet weten, mijn moeder heeft Multiple Sclerose , een zenuwziekte vastgesteld begin jaren tachtig. Het was van 1986 geleden dat ze nog op ski’s gestaan had, tot we met Anvasport meegingen en ze nu al 5 jaar zitski’t . Zij en vele andere gevallen, die ondanks vele tegenslagen hun (sport-)grenzen verleggen, maken van Les Gets iets magisch.

Wellicht leest niemand van de Les Gets’ers dit, maar toch bedankt voor de reis. Ik hoop velen spoedig weer te zien, al zal het voor 95% van de mensen wellicht weer (minstens) een jaar duren.

Wat foto’s betreft, ik heb er zelf geen genomen, maar als ik er toonwaardige vind, post ik ze wel.

‘t Waren wel lekkere koffiekoeken deze morgen.

Zalig Pasen trouwens.

Tot zover m’n klaagzang… Carry on.