1 jaar drummer

Dag op dag 1 jaar geleden drumde ik hier thuis voor de eerste keer. Ik was dik twee uur bezig geweest met m’n set in elkaar te steken en ging er eens goed een lap op geven. Nu, exact 1 jaar later, ben ik nét dat ietsje beter geworden.
Hieronder een ‘evolutionair filmke’… (als het me lukt om het te posten, tenminste)

Winteruur

Winteruur, de zotten breken los!
Conversatie tussen ma en pa deze ochtend;
Ma; “Gerrit?”
Pa; “Ja?”
Ma; “Waar zijt gij?”
Pa; “Op’t wc!”
Ma; “Wablieft?”
Pa; “Ik ben aan het kakken!”
Winteruur, de zotten breken los!

Ook wel “vakantie”… Voor mij ongeveer vakantie. ‘t Is te zeggen; weinig les volgende week. 2 lessen, eentje de maandagochtend om 8u30 (may he burn in hell) en eentje dinsdagochtend. Voor de rest ga ik véél werk hebben aan een literatuurstudie (may it burn in hell) en hopelijk eindelijk eens wat jammen met drum+gitaar+basgitaar.

Halloween overmorgen………. BOE ! …….. Bwahahaha.

Gisteren provinciale competitietraining. Jandoedel, daar heb’k toch wel efkes mijne Jozef gezien hoor. En dan nog driedubbel in’t zak gezet geweest geworden ofzo. Betaald voor een training die gratis was. Meer afgezien dan bij de normale training. En een halfuur langer dan normaal gezien moeten gaan. Maar ‘t was wel wijs. Mijn teen ziet er aliënistisch goor uit, maar er werd mij afgeraden daar foto’s van te posten.

Dat is’t zowat. I’ll try to put more intellect into my blogposts soon!

r.i.p. Twinky Speeckaert

“They say the hardest thing immaginable is having to burry your own child.”

Deze voormiddag ben ik naar de begrafenis geweest van Twinky Speeckaert. Twinky was 34 jaar en overleed vorige zondag aan kanker. Toen ze 19 jaar was, raakte ze betrokken in een ongeluk, waarna ze in coma belandde. Hier geraakte ze uit, maar ze was voor de rest van haar leven mentaal en motorisch gehandicapt. Haar besef van de wereld bleef, en ze ging vol levenslust door haar dagen, met oneindige steun van eenieder rond haar, in het bijzonder van haar ouders.
Ik kende haar en haar ouders vanop sneeuwvakantie met Anvasport in Les Gets, waar ze, ondanks dat ze rolstoelgebruikster was, aan skieën kon doen. Jammergenoeg is ze er nu niet meer, vandaag werd ze begraven in Heusden. Deze post heeft weinig ‘nut’ voor jullie, maar ‘t moet me van het hart…
Sterkte aan iedereen die haar kende, in het bijzonder haar ouders (zie bovenstaand citaat) en andere familie.
Rust In Vrede, Twinky.

Linda

Ik heb last van “kuisvrouwitis”, oftewel “de kuisvrouwziekte”. Symptomen; hevige irritatie bij het in contact komen van de kuisvrouw.

Waarom kan ik mijn kuisvrouw niet uitstaan ?

°Praat plat Laarns en is verbouwereerd als ik eens een woordje niet versta.
“Da kende gij natuurlijk weere nie. Schandalig da dialect zo aan’t verdwijnen is!”

°Vraagt naar dingen die haar totaal niet aanbelangen. Details over mijn liefdesleven, om maar een voorbeeld te noemen.
“Ama, kmag kik da toch vragen zeker?”

°Negeert meervoudig herhaalde opmerkingen. Zo is er bijvoorbeeld een gordijn kapot in m’n kamer. Ik heb al meermaals gezegd “daar mag je niet aankomen, of ‘t schiet los”, en per twee keer dat ze in m’n kamer komt, ligt die gordijn minstens één keer beneden. Zo zijn er vele voorbeelden.
“Ajamaja, kan kik da toch nie allemaal onthouwe?”

°Kuist niet, verlegt m’n spullen alleen maar. Als hier thuis iets niet direct teruggevonden wordt, zeg ik “Linda is weer langsgeweest” en bekijk ik de nog steeds aanwezige spinnenwebben.

°Is al zo’n… jaar ofwat verkouden. Nuja, kan ze nog ‘t minste aan doen. Maar bijpassende gorgel- en snotgeluiden zijn redelijk irriterend.

°Maakt mij wakker om 8u door 3 keer op m’n deur te doeffen en te roepen. Dan sta ik op en begint ze in m’n kamer pas te kuisen rond 9u-9u30.
“GE MOET U NIE HAASTEN, MA MISSCHIEN ZOUDE STILLEKES AAN KUNNEN OPSTAAN?”

°Etc., etc.
“Wa gade doen alsde buist op u examens?” -”Ah, herexamens proberen”, “En als ge dáárop buist?” -”Ah, volgend jaar hernieuw proberen”, “En als’t dan nóg nie lukt?” -”SHUT THE FUCK UP, LINDA!”

Zouden er pillekes bestaan tegen kuisvrouwitis ? Twee maal daags ? Kwartiertje voor het eten ?

Zondagavond

Schmam zei (22/10/2006) : Tijd om uwen blog te ontmaagden :p
:fear:

Schmam zei (22/10/2006) : Tijd voor een feestje! :D
:pleased:

Tijd voor een feestje !
Okee, nee, misschien geen feestje. Maar ‘t is zondagavond, en da’s bij mij toch wel een iets ’specialere’ avond dan andere. Waarom ? ‘k Weet niet. Allezja. ‘k Weet het wel. Moeilijk te verwoorden. Sinds … lang, ga ik nu bijna elke mogelijke zondagavond om pita (döner kebab met luuksause om preciezer te zijn). Die verorber ik dan meestal met een pintjen ofzoiets, in de zetel, met een goed gevulde tv-avond. Ja, zondagavond ben ik een gezellige huismus. Homo? Nah.

…Kan ik hier nu niks interessants typen, nee ? Blijkbaar niet… ‘k Typ maar wat gezever om m’n beginnende blog wat voller te krijgen. ‘t Is nauwelijks interessant, fully aware of that fact, maar daar zal verandering in komen, binnenkort, I swear.

Een hoe gaat het met mij?

Typisch ik… Ik denk er maandenlang (no shit =D!) over na om een nieuwe blog te maken (i.p.v. die msn-space-blog die ik al een tijdje had) en dan enkele dagen geleden is’t zover; nieuwe blog. Maandenlang zit ik na te denken van “Hm, als’k m’n nieuwe blog heb, zet ik dít erop, en ga’k dát vertellen”, maar nu is’t eindelijk zover, ‘k heb m’n blog, en weg zijn de ideetjes…

Maar soit ! Ik heb nu m’n blog en omdat een lege blog hebben toch wel redelijk zielig is (al heeft nog nauwelijks iemand weet van deze blog, en zal er nog minder volk effectief dit komen lezen), zal ik toch maar wat skribbelen. ‘k Verwacht momenteel van mezelf niks hoogstaands, dus beschouw het als in intro, om’t ne keer te testen !

Wat kan ik dan beter doen met een hoe gaat het met mij ? Eens piepen op m’n msn-space-blog wat m’n laatste post daar was…
*leest* blablabla “M’n eerste herexamen achter de rug”… Okay, da’s dus al dik anderhalve maand geleden! Got some catching up to do…
Wat is er zoal gebeurd met mij sinds dan ? Ik ben ontvoerd geweest door aliëns… Nee, gene waar. (al mijn lezers nu teleurgesteld) Wat wél ? M’n herexamens afgelegd… ‘k Had er 6, ‘k heb 3 keer 12/20, 1 keer 9/20 (Recht; damn you >_<!) en dan nog een 4 en een 3. Op naar’t 2e jaar zogezegd, maar nu doe ik dus een zogenaamd “G.I.T.” met 6 vakken uit het 2e jaar en 4 vakken uit het eerste…….. Eigenlijk is dit maar heel saaie prietpraat hé ? Blergh, ‘k zou nie weten wa anders schrijven, sorry -_-.
Inmiddels dus een maand weer bezig met school, en ik verveel me dood. M’n motivatie is enorm gezakt t.o.v. vorig jaar. Mijn doelstelling is momenteel: 1e en 2e bachelor in 3 jaren volledig afmaken. Nu zit ik in m’n 2e (v.d. 3) jaar. Ma ik geraak dan zo achterop hé (v.g.l. met leeftijdsgenoten) -_-. ‘k Zal er wel geraken… Hopelijk… Ooit eens =).
Ik ben herbegonnen met karate! ‘k Weet niet of’k dat al vermeld had, maar bij deze… Ik ben nog steeds blauwe gordel (sinds 2001), 4e kyu (sinds 2003). Tijd voor een bruine gordel, me dunkt. Ik ga veel trainen (soms ter ergernis van Marieken, sorry sjnoedel!) en ben van plan examen voor bruine gordel in december te proberen. We’ll see. ‘t Is sowieso goed dat ik terug sport (zweetn dak doe!), voor m’n conditie enzo =).
Ik drum nog steeds ! M’n leraar zegt dat ik snel evolueer, wat ik als positief beschouw. Onlangs nieuwe vellen en stokken gekocht en ‘k kan er weer tegen (ik speel nogal hard, snap je? Er durft van tijd wel eens wat te sneuvelen, snap je?).
Voor de rest… Eergisteren 17 maand samen met Marieken (nu nog altijd, hoor, + 2 dagen =)).
Toekomstperspectief ?
Nabije toekomst… Schoolwerk; een 4-tal ferme taken af te werken… Don’t like that… Don’t like that at all… Maar ‘t moet, dus doen we het!
Verder… Blijven karateën, blijven drummen, blijven tjoolen zoals gewoonlijk, en dan kom ik wel ergens uit waar ik behoor.

Untill we meet again !