Er is geen ontkomen aan, de tweede zit komt er onherroepelijk aan. Gezien ik dit schooljaar al twee examenperiodes gaan blokken ben in de Therminal, u ondertussen bekend, zou het logisch zijn dat ik ook voor mijn tweede zittijd daar ga zitten.
Even opfrissen waarom ik in godsnaam daar wil zitten: ik doe er sowieso meer werk dan ik thuis ooit zou doen én ik haalde er betere resultaten door dan ooit tevoren (15/20 voor Politicologie, Leerstelsels én Economie, anyone?).
Morgen, maandag 4 augustus om 8u00, gaat de Therminal opnieuw open voor tweedezitters, waar ik wegens twee pro-forma’s en één “gewone buis” ook toe behoor. Vindt u me hierdoor vanaf morgen 8u00 terug onderaan de Hoveniersberg? Misschien… Ik ga het in ieder geval weer proberen, maar ik zit met een probleem.
In mei/juni was de Therminal enorm druk bezocht, wat ervoor zorgde dat je er op den duur zo rond 8u00 effectief moest zijn om nog een plaatsje te hebben, wou je je lot niet in andermans handen leggen (”hou mij eens een plaats!”). Gedurende de eerste twee weken kon ik hier deftig mee overweg, maar kreeg het ’s avonds alsmaar lastiger; te laat gaan slapen, constant denken “ik moet in slaap vallen!” en daar steeds moeilijker in slagen. Gevolg was dat ik er steeds meer zou zitten met een bedroevend laag aantal uren slaap achter de rug en dat ik ’s avonds, hoe vermoeid ik ook was, niet meer kon slapen. Ik heb een flinke tijd (we hebben het hier over jaren) last gehad van slapeloosheid, maar was die sinds enkele jaren zowat te boven gekomen. Maar helaas, ineens was het er terug, en dat vond ik allesbehalve prettig.
Gelukkig had ik in de Therminal tussendoor plezier met vrienden, kreeg ik af en toe een aangenaam bezoekje en was ik gestart met een geslaagd examen Leerstelsels, handig om mijn gemoedstoestand toch wat stabiel te houden. Was dit niet het geval, ik had het therminallen wellicht opgegeven, maar ik hield het uit tot mijn laatste examen. Ik klink alsof ik anderhalve maand door een hel ben gegaan, wat natuurlijk overdreven is, maar ik kan u verzekeren dat examenstress en stevige slapeloosheid een onaangename combinatie is.
Waarom nu al dit gezaag? Wel, sinds vandaag begin ik bij mezelf hetzelfde gevoel te herkennen als dat tijdens de laatste weken van de vorige blok. Een moeilijk te beschrijven angst- en stressgevoel, nu al, met de herexamens op nog meer dan twintig dagen afstand. Zielig en jammer, want ik zie het nog wel eens gebeuren dat ik nu reeds na enkele dagen het therminallen opgeef. En wat er dan met mijn herexamens zal gebeuren valt nog af te wachten.
Nuja, ik ga het therminallen zéker proberen, wellicht al vanaf morgenvoormiddag. Nu nog hopen dat mijn snotneus tegen dan al wat verdwenen is, want een snotneus wil je echt niet hebben in de Therminal. Wil je me vervoegen of gewoon een bezoekje brengen, raad ik je aan daar niet te lang mee te wachten en me vooral eerst eens te contacteren om te vragen of ik wel nog ga.
Maar dit allemaal even terzijde gelaten, hoe, waar, wanneer en wat ik ook studeer, u mag me ondertussen altijd succes wensen met mijn herexamens. Ik hoop van mijn tweede jaar af te geraken…